Duurzaam belonen: Zonnepanelen en warmtepompen via de cafetariaregeling

Datum: 5 november 2025, Auteur: Avant groep

Duurzaamheid speelt een steeds grotere rol binnen organisaties. Steeds meer werkgevers zoeken naar manieren om duurzaamheid te stimuleren, ook onder hun werknemers. Een interessante optie is het opnemen van verduurzamingsmaatregelen, zoals zonnepanelen of een warmtepomp, als doel binnen de cafetariaregeling. Werknemers kunnen dan een deel van hun brutoloon inzetten voor een vergoeding die bijdraagt aan een duurzamere woning. Maar hoe zit het fiscaal? Mag dit zomaar, en levert het de werknemer ook daadwerkelijk voordeel op? In dit artikel worden de juridische en fiscale mogelijkheden en beperkingen van deze aanpak toegelicht.

Aanleiding

Een werkgever wil verduurzamingsmaatregelen voor de woning van de werknemer opnemen als doel in een cafetariaregeling. In ruil voor het afzien van een deel van het brutoloon, ontvangt de werknemer een vergoeding voor de aanschaf van bijvoorbeeld zonnepanelen of een warmtepomp. Dit geldt zowel voor koop- als huurwoningen, ongeacht of de werknemer thuiswerkt. De werkgever wil deze vergoeding aanwijzen als eindheffingsbestanddeel en onderbrengen in de vrije ruimte van de werkkostenregeling. Bij overschrijding van deze vrije ruimte is een eindheffing van 80% verschuldigd.

Juridische en fiscale behandeling

Arbeidsrechtelijk
Een werkgever (of een cao-partij) kan in haar arbeidsvoorwaarden vastleggen dat een werknemer binnen een cafetariaregeling brutoloon kan uitruilen tegen een vergoeding voor verduurzamingsmaatregelen.

Fiscaal
Als een werknemer in het kader van een cafetariaregeling brutoloon uitruilt ter verkrijging van een (gedeeltelijke) vergoeding voor de aankoop van zonnepanelen of een warmtepomp dan vormt deze vergoeding belast loon voor de werknemer.

Er bestaat geen gerichte vrijstelling voor een vergoeding voor de aankoop van zonnepanelen of een warmtepomp.

De werkgever heeft, mits voldaan wordt aan de gebruikelijkheidstoets, de mogelijkheid om de vergoeding aan te wijzen als eindheffingsloon en onder te brengen in de vrije ruimte van de werkkostenregeling. Het gebruikelijkheidscriterium houdt in dat vergoedingen, verstrekkingen en terbeschikkingstellingen als eindheffingsloon kunnen worden aangewezen, als die vergoedingen, verstrekkingen en terbeschikkingstellingen niet meer dan 30% afwijken van wat in vergelijkbare omstandigheden gebruikelijk is.

De Belastingdienst beschouwt vergoedingen, verstrekkingen en terbeschikkingstellingen tot een bedrag van maximaal € 2.400 per werknemer per jaar gebruikelijk. Een aanwijzing als eindheffingsbestanddeel tot dit bedrag wordt geacht gebruikelijk te zijn. De werknemer geniet op deze manier een fiscaal voordeel in die zin dat hij de vergoeding onbelast ontvangt.

Kostenneutraliteit

De belastingdienst heeft goedgekeurd dat een deel van het brutoloon, waarvan door de werknemer wordt afgezien, gebruikt mag worden om de regeling voor de werkgever kostenneutraal te houden.

Voor- en nadelen

Het uitruilen van brutoloon heeft voor- en nadelen. Het belangrijkste voordeel is dat er over het uitgeruilde loon geen loonheffing wordt ingehouden. Daarnaast ontstaat een lager loon wat mogelijk kan leiden tot meer zorg-, kinderopvang- of huurtoeslag. Voor de werkgever heeft de uitruil als voordeel dat de arbeidskosten worden verlaagd doordat de werkgever minder werkgeverslasten hoeft af te dragen.

Nadelen zijn dat door het lagere loon de grondslag voor het vakantiegeld en de pensioenopbouw wordt verlaagd en dat geldt ook voor inkomensafhankelijke uitkeringen zoals ZW, WIA en WW.

Een cafetariaregeling dient schriftelijk te worden vastgelegd.

Conclusie

Het opnemen van verduurzamingsmaatregelen in een cafetariaregeling is juridisch toegestaan en kan fiscaal aantrekkelijk zijn voor werknemers, mits de vergoeding binnen de kaders van de werkkostenregeling blijft. U doet er als werkgever er verstandig aan dit goed af te stemmen met uw adviseur.